باید برای این مسئله فکری کرد!   

باید برای این مسئله فکری کرد! 

          یه جور خاطرات حج-4
در مسجد النبی نماز زیاد می خوانند. گویی که هر که وارد می شود باید در حال نماز باشد. بر خلاف مساجد ما، که چند دقیقه نماز می خوانیم و چند برابر آن گفتگوهای متفرقه می کنیم. به نظرم باید برای این مسئله فکری کرد.

یکی هم باید برای این عزاداری فکری کرد. الان مساجد ما بیش از آن که محل عبادت باشند، محل عزاداری اند. باید توجه کنیم که شکل و شیوه عزاداری، وسیله ابلاغ پیام است؛ نه سنت  و نهاد. این همه به وسیله، استقلال ندهیم، به پیام بیندیشیم.

 برای ابلاغ پیام هم تنها به این وسیله فکر نکنیم. آیا اگر مسجد النبی در اختیار ما باشد، باید هر گوشه آن را به عزاداران بدهیم که زنجیر بزنند و به سر و سینه بکوبند؟ اگر از ما پرسیدند که چکار میکنید و چرا؟ در پاسخ بگوییم بدین وسیله می خواهیم پیام اهل بیت را به جهان اسلام برسانیم؟ آیا واقعا این وسیله، تنها وسیله و بهترین وسیله است؟ به نظرم باید در این باره به باز اندیشی جدی پرداخت.

لینک
پنجشنبه ۱٧ خرداد ،۱۳۸٦ - قرار شبانه