چرا ما همین کار را با خدای بزرگ و مهربان نکنیم؟!   

در این پست باز هم بحثی از تلاوت قرآن کرده ام که به نظرم خیلی مغفول مانده.

هر چند تا به حال چندین بار به این موضوع پرداخته ام امـا به قدری موضوع برایم مهم است که دل، رضا نمی دهد از کنارش عبور کنم : 

 

چرا ما همین کار را با خدای بزرگ و مهربان نکنیم؟!

 

·         یه جور خاطرات حج - ۲۵ 

برای شرکت در نماز جمعه به مسجد النبی رفتم. فضای مسجد غرق در همهمه و زمزمه تلاوت کلام الله است. سعودی ها مسجد النبی را چند برابر توسعه داده و محوطه نسبتاً تمیزی ساخته اند. گرچه همه جا مسجد شده است، امّا محو همه آثار مسجد النبی هم چنان خسارت بزرگی است.

به نظرم، ما نیز باید در مساجدمان تلاوت کلام الله را ترویج کنیم. بهترین هدیه به پیشگاه حق و بهترین وسیله پیوند میان خالق و مخلوق، همین کلام الهی است. از آنجا که ظهور حق و نزول فرمان او، با این کلام است حتما صعود و عروج بنده هم با همین کلام امکان خواهد یافت. پس بیایید به این سادگی جای تلاوت قرآن را برای کارهای دیگر، خالی نکنیم، اگر چه آن کار دیگر دعا و مناجات هم باشد.

یکی از علماء و اهل معرفت معاصر را دیدم وقتی که وارد مقبره ابن سینا می شد، با خضوع خاصی پیش می رفت. سرانجام سر به قبر ابن سینا نهاده، جملاتی از کتاب اشارات و تنبیهات او را، به عنوان هدیه به پیشگاه وی می خواند. چرا ما همین کار را با خدای بزرگ و مهربان نکنیم؟ یعنی کلام او را به پیشگاه او به عنوان بهترین هدیه نبریم؟ 

لینک
چهارشنبه ۱ اسفند ،۱۳۸٦ - قرار شبانه