حال و هوای بندگی و پرستش   

حال و هوای بندگی و پرستش

  • یه جور خاطرات حج - ۱۴

باز هم به مسجد النبی رفتیم. حال و هوا، حال و هوای عبادت است. حتی قبر نبی اعظم«ص» چندان مورد توجه نیست. تعدادی در مقابل ضریح ایستاده و مشغول راز و نیازاند، اما اکثریت در تلاوت کلام الله و نمازند. این توجه به حق تعالی و حفظ حال و هوای بندگی و پرستش، جنبه مثبت قضیه است، که ای کاش در مساجد ما هم ترویج می شد، تا مساجد ما به آسانی محلی برای گپ زدن و کارهای دیگر از قبیل عزاداری و برگزاری فاتحه خوانی که جنبه توجه به خدا و پرستش در آنها کمرنگ تر است، نمی شد.

در مساجد ما دعا و نماز هم معمولاً با ترکیبی از روضه و توسل است. به نظم باید روضه و توسلات، خارج از چارچوب عبادات، در ایام خاصی برگزار شوند و مکان های دیگر از قبیل تکیه و حسینیّه، به این امور اختصاص یابند. مساجد را بگذاند برای عبادت خدا، به گونه ای که ورود به مسجد نوعی احرام باشد. مساجد در کشورهای عربی کم و بیش چنین حال و هوایی دارند. ای کاش ما هم در این باره بیشتر دقت می کردیم.  

لینک
پنجشنبه ٢٢ شهریور ،۱۳۸٦ - قرار شبانه